De beste wensen!

'T is weer voorbij, 2009,
na twaalven is het straks 2010.
oh, er was dit jaar weer zoveel te beleven,
maar komend jaar vast ook, zo zal je zien!

Iedereen alvast de beste wensen voor 2010!
(Een van) mijn goede voornemen(s) is om hier weer wat meer stukjes te gaan plaatsen, dus ik hoop je ook komend jaar terug te zien.

LUCHTDICHT: Jezelf te zijn

Een kleine overdenking over wie/wat we zijn.

Jezelf te zijn
Jezelf te zijn, eenvoudig blijkt het niet.
Want wat is “jezelf”, gewoon Jan, Klazien of Piet?
Of is het dieper, verder weg, wat niemand anders zien kan?
Weten we het eigenlijk wel, is het gedefinieerd dan?

Voor mijn gevoel weet ik wel wat ik wil.
Maar is dat ook zo, en merk ik het verschil
Als het veranderd of verschuift, gaat ook mijn perspectief mee?
Denk ik nu nog steeds net zo als toen 5 jaar gelee?

Wie we zijn en wat we denken
Te zijn is misschien niet simpelweg
Precies hetzelfde als we denken
Dat het is, is mijn uitleg.

De geest is diep, dat is mij ooit verteld.
Maar wat is de geest, vol liefde of geweld?
Of is het leegte, puur en strak, volledig onvoorstelbaar?
Of misschien bestaat het niet, of is dat ook niet denkbaar?

Copyright Halbe Mulder, 2009

LUCHTDICHT: Freedom Shout

Na het horen van een liedconcept van een vriend, schreef ik de volgende tekst ervoor. Wellicht komt op deze post ooit nog eens een vervolg met gezongen/gespeelde versie.


Freedom Shout

Standing up, looking down,
Focusing on all the sounds,
You almost seem to drift away,
I just can’t see what you want to say…

I can see you standing there
Shouting out into the air.
All alone in your misery,
This is what I see…

Winds compete with your voice,
They combine, nothing but noise.
No-one there to help you cope,
Who could tell you had no hope?

I can see you standing there
Shouting out into the air.
All alone in your misery,
This is what I see…

I wish I could help you see:
Life it’s goal ain’t misery!
Sadly, it’s a part of life,
Happiness, joy are better drives!

I can see you standing there
Shouting out into the air.
All alone in your misery,
This is what I see…

I see a smile forming on your face,
Glad to see, you’re in joy’s embrace.
You’re not alone, they’re always there.
Here and everywhere!!!

Jamsessie DGA

Een aantal weken geleden heb ik met een aantal vrienden een middagje in een poppodium gezeten in Roelofarendsveen, waar we onder andere een aantal nummers speelden die door Jona en Paco, 2 aanwezige vrienden uit Zeeland, waren geschreven. Onderstaand filmpje was het resultaat van de zang- en gitaarkunsten van Paco, de zang- en drumkunsten van Jona, en toen de nood om bier te hoog werd, viel ik maar even in als drummer.




EDIT:



Onderstaand filpmje was een ander nummer dat we speelden. Deze keer met mij op de drums. Was geloof ik de 2e keer dat ik dit nummer speelde, en misschien een kwartier nadat ik het voor het eerst had gehoord...

LUCHTDICHT: Future, or what's left of it...

Zojuist weer een nieuwe tekst geschreven, om uiting te geven aan mijn frustraties over het feit dat tegenwoordig alles groen heet, maar niet feitelijk groen of duurzaam word.
Lees het of beluister in het onderstaande filmpje.


Future, or what's left of it...

Green is good, or so they say.
It seems the way to go.
But what is green for you today?
More than a far-away show?

All new things, apparently,
Are sustainable, if you can
Believe the ads, which always lie.
I’m not their biggest fan…

A petrol-soaking 4x4
Gets labeled with an A
For being green, but I’m not sure
Whether I think that’s OK…

A future for our children is something we need to build.
We had a world to give away, but what we’ve done to it until today
Cannot be cured just by our guilt.

The things we need to do aren’t clear,
Though goals are set in stone.
CO2 has become everyone’s fear,
As climate change rages on.

Everyone sees certain death,
Knows things will have to change.
But few will be the first to start
And make a difference.

Luxury is what we want,
TV, PC, a car.
But if we want to change, we can’t,
‘cause stopping goes too far…

The future for our children is something we’ve screwed up.
We had a world to give away, but as we’ve proven up until today,
While abusing it, we just couldn’t stop.


Copyright Halbe Mulder, 2009